Door de drukte voor de beurs is het een beetje rustig op mijn weblog, maar vandaag toch even een klein logje. Morgen het standje in Enkhuizen inrichten en vrijdag en zaterdag de beurs. Ik heb er weer erg veel zin in!
Van mijn vader kreeg ik nog, een door hemzelf gemaakte, naaldenkoker. Hij was vroeger veel aan het houtsnijden en heeft zodoende menig dienblaadje, fotolijstje en naambordje gemaakt. En zo dus ook deze mooie naaldenkoker, die natuurlijk niet in mijn verzameling mag ontbreken.
En ja hoor, weer een naaidoosje. Alleen deze keer wel een bijzondere. Hij is ongeveer 7cm x 9cm x 13cm en aan de onderkant zit een soort aandraaibare klem waarmee je hem aan bijv. de tafel vast kunt zetten. Op de bovenkant zit een speldenkussen.
Het naaidoosje is eigenlijk een naailaatje en ik denk dat het gebruikt is om de, op dat moment benodigde, naaispulletjes makkelijk bij de hand te hebben.
Als iemand verder nog informatie heeft dan hoor ik het graag!
Het gaat de laatste tijd maar goed met mijn verzameling, het breidt aardig snel uit. Er zijn tijden dat je echt helemaal niks vindt, maar de laatste tijd lijkt het wel aan de lopende band te gaan. Nu weer een heel mooi oud naaisetje.
Ik heb er alleen helemaal geen informatie over. De verkoopster had het op een antiek markt gekocht maar wist er verder ook niks over te vertellen.
Het enige wat ik wel weet is dat het compleet en heel erg mooi is, en dat is voor mij het belangrijkste.
Erg blij ben ik met de nieuwste aankoop. Het is een combinatie van een naai- en tekenetui. Het is echt leer en het ziet er nog heel goed uit.
In het eerste gedeelte zitten de tekenspulletjes, potloden, een liniaaltje, gum en een kroontjes pen. In een klein koperen kokertje zit dan weer de punt van de kroontjespen.
In het tweede gedeelte zitten de naaispulletjes, naalden, een vingerhoed, een schaartje en nog wat kleine dingetjes.
De verkoopster, Ineke, kon me vertellen dat zij het had gekocht op een antiek markt in België. De verkoper daar vertelde haar dat het uit een huis van een oudere mevrouw, die naar een verzorgingshuis moest, kwam. Hij zei dat het meer dan 60 jaar oud moest zijn, omdat deze etuitjes vroeger op school gebruikt werden.
In de kringloopwinkel liep ik ook tegen dit boek aan. Eigenlijk kon een andere, vlakbij gelegen, kringloopwinkel mijn geld niet wisselen en kwam ik bij deze kringloopwinkel om te wisselen en kocht zodoende dit boek voor een euro, geloof ik.
In het boek staan leuke ideeën met hele duidelijke uitleg. De gebruikte stoffen zijn wel wat fel en een beetje verouderd, maar als je daar doorheen kijkt kun je weer erg leuke ideeën opdoen.
En weer een nieuwe (oude) naaidoos, helemaal vol met allemaal mooie dingetjes.
Zoals je op de foto kunt zien, zitten er aardig wat kaartjes met stopgaren in, maar ook 2 mooie oude vingerhoeden, een aantal stoppers, mooie naaldenkaartjes, een haaknaaldenkoker en ga zo maar door. Weer een erg welkome aanwinst!
Een tijdje geleden heb ik ook nog een aantal kleine naaispulletjes gekocht. Het zijn 3 naaldenkokertjes (een kleintje van metaal, één van aluminium ofzo en één van hout), een handschoenstoppertje (geloof ik) en een DMC naaisetje. In het kokertje van DMC zit een klosje met een paar kleurtjes garen. Het dopje is een vingerhoed.
Weer leuk voor de verzameling.
Weer via een goede tip, kwam ik op internet dit naaldenboekje tegen. Het komt volgens mij uit Duitsland, gemaakt door Inox Imra. Verder kan ik geen gegevens vinden, zoals een jaartal ofzo, het is oud dat is wel te zien.
Het is een erg schattig boekje, als je het open doet zit er een pop-up plaatje in, met allemaal meisjes die poppenkleertjes aan het maken zijn. Misschien kun je op de bovenste en de onderste foto het verhaaltje lezen over waarom ze zo druk bezig zijn.
Hier staan ze dan, mijn dametjes uit Frankrijk of eigenlijk komen ze nu uit België.
Via een tip kwam ik op internet bij deze garenklosjes terecht. Ik weet er heel weinig van, want ook de verkoopster kon me niet veel wijzer maken dan dat ze een jaar of 40 oud zouden moeten zijn. Op de klosjes zelf staat dat ze in Frankrijk zijn gemaakt door “Sartel”. Het garen wat erop heeft gezeten heet “Ariane” en de serie heet “Images de France” en dat zal dan wel te maken hebben met de dames hoofdjes.
Het is een beetje een tussen “kunst en kitsch” situatie, maar ik kon ze toch niet weerstaan. Mocht iemand toevallig wat meer info hebben over de dametjes dan hoor ik graag!
En daar was er weer één! Deze keer een echte oud Hollandse kindernaaidoos.
De verkoopster, Tiny, deed hem met pijn in haar hart weg. Ze had hem een beetje weemoedig naar het postkantoor gebracht, want ze had hem als klein meisje van Sinterklaas gekregen. Maar aangezien ze nu moest opruimen, moest er toch één en ander weg.
Ik heb haar verzekerd dat ie bij mij een goed plekje krijgt en “te pronk” komt te staan en ik hoop dat dat de pijn een beetje heeft verzacht.
