Mijn vriend was met een aantal andere “denkers” en techneuten door Philips gevraagd om iets te bedenken wat de ervaring van het droogscheren leuker zou maken. Zijn idee werd met 6 anderen gekozen en hij had 2 weken om een prototype te maken. Gisteravond was in Groningen de presentatie voor de heren van Philips.
Zijn idee was een Magic Mirror, op de foto hieronder zie je de beschrijving ervan.

Op de foto hieronder zie je collega denker de Magic Mirror uitproberen.

Het was een erg leuke avond met allemaal creatieve denkers, helaas heeft mijn vriend z’n idee niet gewonnen, maar hij kreeg wel erg veel complimenten en hij is een mooie ervaring rijker. En de winnaar heeft echt terecht gewonnen, daar was iedereen het over eens.

 De auto stond in een parkeergarage. Bij het uitrijden bedacht mijn vriend dat hij nog een bonnetje moest hebben, dus na een stukje vooruit te zijn gereden, reed hij weer achteruit …. En toen ging de slagboom weer dicht en stonden wij in een onbemande parkeergarage ….

Gelukkig was er een telefoonnummer wat je kon bellen als er problemen waren, maar daar nam niemand op. Een tijd later vonden we ergens anders een nummer van de beveiliging, dus dat maar gebeld en ze zouden iemand sturen, maar dat ging wel even duren. Na een dik uur kregen we van een bekende die de parkeergarage uitreed te horen dat er een beveiligingsauto buiten de parkeergarage stond, bleek dat hij niet naar binnen kon …. En wij dus nog steeds niet naar buiten

De beveiligingsman is alle nummers die hij kon bedenken gaan bellen, maar kreeg alleen in Den Haag iemand te pakken, ook niet echt handig. En zo verstreek de tijd.

We hadden al gezien dat het mogelijk was een “ik ben mijn kaartje verloren” kaartje te kopen, maar dat koste wel € 40,-, dat probeerden we natuurlijk te voorkomen, maar het leek erop dat we er toch aan moesten geloven, als we nog thuis wilden komen. Dus mijn vriend loopt weer naar het apparaat om zo’n kaartje te kopen, maar dat bleek niet te werken ….

Gelukkig bleef de beveiligingsman buiten wachten tot we zouden komen uitrijden. Mijn vriend is maar weer naar hem toegelopen en heeft het verhaal verteld, waarop de beveiligingsman zei “Kun je de slagboom niet losschroeven?” En zo zagen wij mijn vriend weer terug komen met een gigantische kruissleutel! Wat hebben we gelachen.

Hij kreeg de slagboom los en zo konden we dan eindelijk ontsnappen, zo voelde het echt Bedankt lieve beveiligingsman!

Dit hele verhaal is toch weer ergens goed voor geweest, want ondertussen dat wij stonden te wachten, kwam 1 van de organisatoren voorbij rijden, met de winnaar, die hij bij het busstation zou afzetten. De winnaar had een mooie 3D printer gewonnen, maar omdat hij met de bus was kon die niet mee naar huis. Hij woont in Drachten en kon dus mooi met ons meerijden. De organisator heeft de printer nog opgehaald en zo zaten we het laatste half uur met z’n vieren en een grote printer in een propvolle auto in de parkeergarage. Hij was zo vreselijk blij dat hij nu wel meteen de printer thuis had, dus ons leed was alweer verzacht. Niks gebeurt voor niks!

Het is echt een bijzondere avond geworden en ik heb in tijden niet zo gelachen!