Hier in huis veranderd nog al eens wat. Niet zozeer hele grote veranderingen maar meer wat rondschuiven met allemaal mooie dingetjes. Dan staat het weer hier en dan weer daar, ja, je moet toch bezig blijven!
Hier zie je dus mijn roze hoekje, met een mooie begonia, het roze handwerkdametje en nog een schattig roze kindernaaidoosje uit de verzameling.
Het blijft vast wel staan tot de begonia is uitgebloeid en dan verzinnen we weer iets anders!
Ja, hoe moet je dit nu noemen. Dominator is natuurlijk een garenmerk en dus zou het een garenkastje zijn. Maar het zit vol met knopen, dus dat maakt het dan weer een knopenkastje …. ik vind het erg verwarrend allemaal.
Maar wat maakt het eigenlijk ook uit! Ik heb én een mooi kastje én een lading knopen! Dus wat het ook is, ik ben er erg blij mee!
Natuurlijk moest ik eerst de knopen wassen en dat was deze keer een aardig karweitje.
Kastje schoon gemaakt, daarna alles weer op kleur en soort gesorteerd, maar dan weet je ook meteen wat je allemaal hebt. En er zitten erg leuke, mooie en bruikbare knopen bij.
Prima garen-knopenkastje!
Nog een nagekomen bericht van huishoudelijke aard. Ik zag net dat er weer reacties zijn geplaats waar ik geen bericht van heb gehad. Ik ga het vanaf nu zeker in de gaten houden, maar mocht ik per ongeluk niet reageren, dan heb ik waarschijnlijk je reactie niet gezien …. sorry …. ik zal meteen een boos mailtje sturen aan de weblog beheerder, hopelijk lost het zich snel op!
Op mijn blogje over de knopendoos met de kogel kwam deze reactie van Marianne.
“Leuk die kogel. Volgens mij heb je een garenklosjes/ speldenkussen. Heb je daar niet zo’n soort kogel opzitten, waar je je vingerhoed op kunt zetten???? De mijne heeft dat wel.
De kogel heeft idd. ong. 8 mm doorsnede, maar is 2 cm. hoog.
Hartelijke groet, Marianne K.“
Ik begreep niet helemaal wat ze bedoelde en vroeg haar naar een foto. En zie hier de foto’s van de “kogel” van Marianne.
Het lijkt op mijn kogel, alleen is de mijne van metaal en iets kleiner. Ik kan ook nergens sporen (om even in detective taal te blijven vinden van iets waarmee het vast zou hebben gezeten
Ik ben bang dat dit het ook niet is, maar ik vind het geweldig dat mensen meedenken en met dit soort leuke dingen komen. Dus heb je een idee dan hoor ik het graag. Ik zou heel graag dit mysterie oplossen.
Bedankt Marianne!
Afgelopen week stond ineens mijn tante voor de deur met dit mooie oude blikje, vol met knopen.
Ze had het eens op een rommelmarkt gekocht, met het idee dat een knopenvoorraadje altijd nog wel eens van pas kon komen.
Haar vriendin was een keer met blikje en al onderuit gegaan en zodoende gaat het wat moeilijk open en dicht. Leuk dit soort verhalen bij een simpel oud blikje, vooral als ze goed aflopen natuurlijk!
Er zitten natuurlijk de wereld aan verschillende knoopjes in, het is vaak zelfs moeilijk, in dit soort knopendozen, om twee dezelfde te vinden. Knopen van fel gekleurde plastic, van glas en porselein, manchetknopen, een metalen B met klemmetjes erachter en iets wat natuurlijk niet mag ontbreken in een knopendoos
…. een kogel …. EEN KOGEL?! Ja, volgens mij lijkt dit wel verdacht veel op een kogel … of niet? Het is ongeveer 1cm hoog met een doorsnee van 8mm.
Nu nog het wapen vinden wat erbij hoort. Aangezien de kogel in een knopendoos is gevonden, denk ik aan een klein dameswapen wat makkelijk in een hand(werk)tas past ….. mijn tante heeft de doos op een rommelmarkt gekocht …. zij kan dus meteen van de verdachtenlijst worden geschrapt …. ik breng de kogel naar forensics voor verder onderzoek ….
Wat denk je, kijk ik teveel naar Engelse detectives ….?
(Nog hartstikke bedankt Klasien!)
En zo kwam ik dan ook deze mooie garendoos tegen. Op zich natuurlijk al erg mooi, maar daarbij zat hij ook nog vol met Gütermann garen. Is dat een bonus of niet!?
Er zit nog helemaal een vakverdeling in, die je ook nog kunt verstellen zodat de vakjes groter of kleiner worden.
In de deksel zit nu plexiglas, maar ik denk dat er vroeger wel een echt glasplaatje in gezeten heeft.
Het garen heb ik ondertussen uitgezocht en bij in mijn garenkastje gedaan. En de doos is ideaal voor allemaal kleine frutseldingetjes, die er vast en zeker ook wel in gaan komen!
Tussen alle leuke reacties op het stukje in de Libelle Balance zat ook een mailtje van Janny. Ze vertelde over een naaidoos die ze ooit gekregen had van een tante. De naaidoos had de vorm van een boek en onderin zat een speeldoosje. Nadat ze me een paar foto’s had gemaild kon ik me er een voorstelling van maken, aangezien ik nog nooit zoiets gezien had.
Vrijdag werd de naaidoos bezorgt en hij is nog mooier dan op de foto! De buitenkant is bekleed met een soort leer en het beslag is van koper.
De randen aan de binnenkant van de “omslag” en de voorkant zijn versierd met gouden letters en randjes. En volgens mij staat er op de omslag “Musical Companion” of iets in die richting.
In het onderste gedeelte zit een speeldoosje wat ook nog werkt, het sleuteltje zit er zelfs nog bij! Hier kun je een stukje horen Naaidoosje 2. Je hoort hem steunen en kreunen, want hij heeft het er wel wat moeilijk mee naar al die jaren.
Er zitten nog wat oude naairommeltjes in waaronder deze oude knoopjes. En wat ik ook wel heel erg schattig vind, zijn de hele kleine houten garenklosjes, de grootste is ongeveer 2 cm.
Natuurlijk op internet gaan zoeken, maar tot nu toe niks kunnen vinden. Janny vertelde nog dat er een mogelijkheid is dat de doos uit Indonesië komt, omdat 2 zussen van haar tante daar hebben gewoond. Mocht er iemand meer weten over deze mooie naaidoos dan hoor ik het graag.
En Janny, nogmaals heel erg bedankt dat je me dit moois aanbood, ik ben er heel erg blij mee!
Ik geloof dat de tijd van mooie cadeaus nog steeds niet voorbij is, want gister lag dit mooie machientje in de bus!
Het begon eigenlijk met een mailtje wat ik kreeg van Karin, naar aanleiding van het artikel in de Libelle Balance. Ze had dit gelezen en moest meteen denken aan een antiek borduurmachientje wat ze eens had gekregen van een mevrouw waarvoor ze toen werkte. En als het mij wat leek dan mocht ik het van haar hebben! En natuurlijk leek me dat wat!
Dus zodoende lag dit moois dus hier in de bus. Het is echt een heel mooi machientje al ben ik er nog niet helemaal uit hoe het nu precies werkt … maar dat gaat wel lukken!
Ik denk dat het gemaakt is in de jaren 20 of 30 en aan de tekst van de gebruiksaanwijzing te zien, moet dat ook wel zo zijn. Volgens mij heb ik wel eens een advertentie in een oude Ariadne gezien van dit “maschinetje”, daar ga ik nog even een keer om zoeken.
Karin, ontzettend bedankt voor dit mooie cadeau. Ik ben er erg blij mee en zal er een mooi plekje voor zoeken bij mijn verzameling!
Eindelijk, daar was ie dan, het herfstnummer van de Libelle Balance! Met daarin, (zoals ik hier al schreef)
“De verzameling van …… Janet Rozenberg”!
Degene met een abonnement hadden het blad al een tijdje geleden in de bus en daar kreeg ik dus ook al reacties van. Ik was zo vreselijk nieuwsgierig en gelukkig zag ik em gister ineens bij de supermarkt staan. Snel bladeren naar de goede pagina en dan met een hele grote grijns in de supermarkt staan, het zal wel een gek gezicht zijn geweest.
De foto is ook erg mooi geworden, de spulletjes komen heel mooi uit. Voor de foto heb ik een aantal dingen opgestuurd en dat vond ik best wel een enge bedoening, aangezien mijn vertrouwen in de TNT niet heel erg groot is. Maar alles is goed gegaan en alles staat weer veilig op z’n eigen plekje.
Nooit verwacht dat ik door mijn verzameling nog eens in zo’n leuk blad als de Libelle Balance zou staan, ik ben ook best wel erg trots.
Zo, nu even lekker de rest van blad bekijken, dat is ook zeker de moeite waard.
Na een tip van iemand, vond ik dit mooi beschilderde wolbakje. Het is ongeveer 16 cm hoog en rondom helemaal beschilderd met een tafereeltje waarop mensen aan het paddenstoel plukken zijn. De randen om de tekeningen zijn uitgesneden, heel mooi.
Het hoedje van de paddenstoel kan eraf zodat je je knotje wol er in kunt doen.
Boven het vrouwtje met de hoofddoek zit een zwarte kras en aan een kant zit een scheur, maar dat mag de pret niet drukken. Het blijft een erg mooi ding.
Het speldenkussentje wat je hier ziet komt uit Pau in Frankrijk. Het is daar in vroeger tijden eens gekocht door iemand en als souvenir meegenomen. Zo vind je ze tegenwoordig niet meer!
Van het scharenmapje mist het slotje en het klepje zit jammer genoeg los, maar ik vind het nog steeds erg mooi, het is gewoon gebruikt, zoals het hoort!
De buitenkant is van zwart leer en de binnenkant is bekleed met rood fluweel. Er zitten nog twee mooie metalen schaartjes in. Wat maakten ze vroeger toch mooie dingen ….
