Afgelopen zaterdag hebben we gezellig sinterklaas gevierd met mijn ouders, mijn zus en zwager en hun 3 kinderen. De kinderen deden dit jaar voor het eerst mee met lootjes trekken, dus het was heel anders dan voorgaande jaren toen er nog kindertjes echt in Sinterklaas geloofden. Maar dit was ook erg leuk.

Mijn nichtje van 10, Isa, had mijn lootje getrokken en ik ben erg verwend met allemaal mooie kadootjes. Ik kreeg een hele mooie bruine plaid, een leuk boekje over poezen, een mooie agenda en 2 hele mooie pennen. Waaronder 1 van Eeyore, waarvan ze weet dat ik daar helemaal gek van ben.
Ze had ook nog een hele mooie surprise in de vorm van een poes (leek erg op mijn Boefie) gemaakt, maar die heeft het rotweer van zaterdagavond niet overleeft.

En natuurlijk zat er ook nog een heel mooi gedicht bij. Dus al met al een hele fijne Sinterklaas!

Mijn oudste tante-zegger zit nu in de tweede klas van het gymnasium en is dus al een puber, maar wel een hele lieve.

Toen ik vorig jaar oktober jarig was, kreeg ik van zijn jongere broertje en zusje een hele mooie tekening. Hij zat toen net in de brugklas en dan ben je voor tekeningen natuurlijk veel te oud. Dus na de 2 mooie tekeningen kreeg ik van hem dit naamgedicht … ik was er helemaal stil van en moest even een paar keer slikken en met m’n ogen knipperen. Vooral niet gaan huilen want wat moet je nu als puber met een huilende tante!

De eerste letters van de regels vormen weer mijn naam. Het staat nu ingelijst op mijn kamer en ik kijk er regelmatig even naar.