Omdat ik de laatste tijd druk aan het breien ben geweest heb ik ondertussen een verzamelingetje breinaalden aangelegd. Dus ik was al een tijdje op zoek naar een breinaaldenkoker, maar die schijnen tegenwoordig niet meer in alle winkels te liggen. Sterker nog, ik kon helemaal niks vinden!
Gelukkig kwam mijn vader gisteren aanzetten met een oude breinaaldenkoker van mijn oma en die komt wel heel goed van pas!
Nog even een fotootje van mijn lieve slapende kereltje.
We hebben laatst een keer escargots gegeten.
Ik ben wel iemand die alles wil proberen maar ik had hier toch wel mijn bedenkingen bij. Maar de escargots in de oven gedaan en het hele huis rook lekker naar knoflook en andere kruiden. Lekker stokbroodje erbij dus het kon niet meer stuk.
Tot je dan zo’n slak uit zijn huisje moet pulleken en daar kwam het eerst beeld van de slijmerige slakken in mijn tuin. Toch gewoon in m’n mond gestopt en ik moet zeggen, de smaak was niet verkeerd. Maar na een stuk of vijf te hebben gehad werden de beelden van levende slakken met of zonder huisje me toch teveel en heb ik er een punt achter gezet.
Je houdt er wel hele mooie schelpen aan over en Boefie vind ze ook bere interessant.
Onze lieve, chagrijnige poes Boefie moest gisteren naar de dierenarts, haar schildklier moest verwijderd worden. Ze was ineens binnen een jaar heel mager geworden. Er waren al allemaal onderzoeken gedaan, waar eigenlijk niks uit was gekomen.
Deze week moesten we weer voor de jaarlijkse inentingen en toen bleek dat ze een vergrote schildklier had. En dat dat ook heel goed de reden van haar vermagering kon zijn.
Na zessen mochten we haar weer ophalen. Ze was nog helemaal moe en wiebelig maar ze had wel een heel mooi verbandje van de dokter gekregen. Vandaag is ze alweer een hele meid. Het is voor de poes niet zo’n grote ingreep, voor de dierenarts is het een nogal secuur werkje.
Vandaag mag het mooie verbandje er weer af en kan ze hopelijk weer haar oude, dikke, gezellige, zelf worden.
Hier schudde ze net haar kop toen ik een foto nam. Dan krijg je dus één bos haar met 3 snorharen. Het deed me een beetje denken aan de Tasmanian Devil.
Het is natuurlijk de laatste dagen wel een beetje kouder dan wat we gewend zijn van de laatste tijd, maar dat poezen daar ook last van hebben dat wist ik niet. Onze kleine kerel mag altijd graag op ons bed liggen maar heeft dan wel een zachte handdoek om op te liggen en dat doet ie ook altijd heel netjes. Behalve gisteravond toen vond ik hem liggend onder z’n “dekentje”. Ik dacht eerst dat mijn vriend het had gedaan maar die wist ook van niks. Dus hij is er zelf onder gekropen en ondanks de vrieskou smelt ik als ik hem zo weer zie liggen.
Dit is onze lieve kleine rode kater “Kereltje”. Hij maakt buiten altijd de buurt onveilig en kan iedere kat, hoe groot ook, aan. Maar thuis is het een knuffel die op z’n rug ligt te slapen, dat is altijd een erg grappig en schattig gezicht.
Een paar maanden geleden moest mijn schoonmoeder Loes, die 1 huis verderop woont, haar 2 Siamese katten tegelijk laten afmaken, ze waren allebei oud en ziek. Natuurlijk was dat heel vervelend, en het naarste vond ze nog dat het nu zo stil was bij haar in huis. Maar het was net of Kereltje het in de gaten had want meteen de volgende dag liep ie bij haar naar binnen om het hele huis eens even te bekijken en sindsdien komt ie dagelijks even een bezoekje brengen en natuurlijk snoepjes eten. Ook ligt ie lekker bij haar op bed te slapen. Hij vult zo de leegte een beetje op en z’n buikje ook!
Mijn zus heeft op haar verjaardag, half oktober, een klein zwart katertje gekregen, Eppie genaamd. Ze had al een poesje van een dik jaar oud, Dotje. Nou had Dotje het de eerste paar weken niet zo staan op Eppie. Ze vond hem maar een indringer en een eng ding en ze ging daarom ook maar vaak naar buiten, want daar mocht Eppie nog niet komen.
Maar het tij is gekeerd en ze zijn nu voorzichtig vriendjes! Schattig hé ……
